Конкурсная дакументальная праграма фестывалю прадстаўлена фільмамі, у якіх прадметам апісання з’яўляецца само кіно, экран і формы медыйнасці, а таксама чалавек у кантэксце посткаланіяльнай эпохі і глабалізму. Працягласць праграмы 59 хвілін.


САКАВІК, 13 | 16.50

КІНАТЭАТР “БЕЛАРУСЬ”


Lines of Exile (штрыхі выгнання)

Эрык Патрык (ЗША, 7 хв)

short film documentary

Зробленыя Хамідам Нафіцы за пяцьдзесят гадоў малюнкі выбітных навукоўцаў, філосафаў і тэарэтыкаў  складаюць унікальны паказальнік эвалюцыі тэорыі культуры за апошнія дзесяцігоддзі.


Extracts (Вытрымкі)

Сінай Сганцэрла (Бразілія, 8 хв)

documentary short film "Extras"

Вытрымкі — кароткаметражны фільм з выявамі 1970 — 1972 гадоў у гарадах Рыа-дэ-Жанейра, Сальвадор, Лондан, Маракеш, Рабат і пустыня Сахара. Здымкі зроблены Хелена Ігнес і Раджэрыа Сганцэрла ў эміграцыі ў гады ваеннай дыктатуры.


Noon in the cemetery (Апоўдні на могілках)

Бенджамін Пумей (Швейцарыя, 8 хв)

Абед на траве сярод магіл. Пакуль жывыя жывуць, галасы памерлых лунаюць у паветры.


The World’s Largest Videos Store (Найбуйнейшая ў свеце крама відэа)

Матэус Мамбелі (Бразілія, 4 хв.)

У той час як практычна кожная відэакрама зачыніла свае дзверы, ёсць адзін — менавіта самы вялікі ў свеце — які супрацьстаіць прагрэсу тэхналогій і змагаецца за выжыванне. Вернага сквайра гэтай велізарнай калекцыі DVD і VHS клічуць Хілтан, аматара кінакласікі — і парнаграфіі — якая не паддалася эры відэа па патрабаванні.


Mind Mending (Выпраўленне розуму)

Маркус Шродэр (Вялікабрытанія, 17 хв.)

Піліпу было толькі 36, калі ён перажыў інсульт, выступаючы на сцэне са сваім хэве-метал гуртом. Лічачы, што жывая музыка дапаможа яму акрыяць, і разгублены яго афазіяй, засмучэннем зносін, выкліканым інсультам, Піліп спрабуе аднавіць сувязь са светам, наведваючы музычныя фестывалі, апрануты ў труса.


Dakhla: Cinema And Oblivion (Дахла: кіно і забыццё)

Артура Дуэньяс Эрэра (Іспанія, 15 хв.)

Documentary short film

Жыццё працягваецца ў Дахле — адным з лагераў уцекачоў Сахраві на поўдні Алжыра, забытым на 44 гады. Паколькі яны не могуць схадзіць у кіно, то кіно наведвае іх: святкаванне Фісахары разбурае аднастайнасць. З ім прыходзяць замежнікі, палітыкі, мастакі, журналісты … Мерапрыемства заканчваецца, і жыццё (і забыццё) працягваецца. І так усе 44 гады.


Трэйлер фестывалю: